به وبسایت پرتال جامع افق خوش آمدید

تبلیغات

مطالب این تارنما با استفاده از اسکریپت هوشمند خبرخوان افق گردآوری شده است . درصورت مشاهده محتوای نامربوط لینک مطلب را گزارش دهید .

تبلیغات






رحمت خدا بر معادباوران

بسم الله الرحمن الرحیم

بحث اخلاقی

استاد مکارم شیرازی

گروه بیان معنوی تلگرام

رحمت خدا بر معادباوران

پیغمبر اکرم (صلی الله علیه واله) در حدیثی می فرماید: رحم‌ اللَّه‌ عبدا كانت‌ لأخيه‌ عنده مظلمة في عرض أو مال فجاءه فاستحلّه قبل أن يؤخذ و ليس ثمّ دينار و لا درهم فإن كانت له حسنات أخذ من حسناته و إن لم تكن له حسنات حملوا عليه من سيّئاته.[1]

یعنی خدا رحمت کند کسی را که نزد او برای برادرش مظلَمه ای است. (مراد از مظلمه حق پایمال شده است.) این حق پایمال شده شاید مربوط به آبرویش باشد مثلا تهمتی زده، غیبتی کرده، اهانتی کرده و یا شایعه ای پخش کرده و امثال آن. یا اینکه مالی از اموال او را تلف کرده است در نتیجه نزد رفیقش بیاید و حلیّت بطلبد قبل از آنکه روز قیامت مورد مؤاخذه قرار گیرد که در آن روز دینار و درهمی وجود ندارد که بدهد و طرف را راضی کند. در آن روز اگر آن شخصی که حق را پایمال کرده حسناتی دارد به همان مقدار که حق را پایمال کرده از حسناتش می گیرند و به رفیقش می دهند و اگر حسناتی نداشته باشد از گناهان رفیقش که حقش پایمال شده بر می دارند و بر دوش شخص پایمال کننده می گذارند.

اگر انسان واقعا معاد را باور کند، (یکی از بزرگان که از اصحاب آیت الله بروجردی بود می گفت که آیت الله بروجردی معاد را باور کرده بود.) و باور کردن معاد یعنی معاد در زندگی انسان منعکس باشد دیگر به سراغ تهمت و غیبت و سایر محرمات نمی رود.

چه بهتر که انسان در دنیا به شکل ساده تر و ارزان تر اشتباهات خود را جبران کند. عذرخواهی کردن و توبه نمودن علامت عیب نیست بلکه نشانه ی اعتقاد انسان به معاد است.

می دانیم در قرآن، مبالغه نیست و بنا بر این اینکه می فرماید: ﴿فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ‌ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ﴾[2] ﴿وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ‌ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ﴾[3] (مثقال به معنای سنگینی است و ذره هم معانی مختلفی دارد بعضی آن را به مورچه تعبیر کرده اند و بعضی گفته اند که ذرات خاک که در فضا پخش می شود مراد است که وزنی ندارد و از بس سبک است در فضا معلّق می ماند. بعضی گفته اند که وقتی آفتاب از روزنه ای بر فضای تاریکی می تابد مشاهده می شود که ذراتی در هوا معلّق هستند.)

در آیه ی دیگر آمده است: ﴿وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ‌ خَرْدَلٍ‌ أَتَيْنا بِها﴾[4] مراد دانه های گیاهی خردل است که بسیار ریز می باشد.

اگر واقعا به این تعبیرات اعتقاد داریم نباید زبانمان رها باشد و نسبت به هر کسی هر چیزی که خواستیم بگوییم.

هم امروز از پشت بارت بیفکن*میفکن به فردا مر این داوری را[5]

________________________________________

[1] نهج الفصاحة، ابوالقاسم پاینده، ج1، ص501، حدیث 1657.

[2] زلزال/سوره99، آیه7.

[3] زلزال/سوره99، آیه8.

[4] انبیاء/سوره21، آیه47.

[5]درس خارج فقه آیت‌الله مکارم1395/09/17



منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب

پرهيز از تجاوز به حقوق ديگران‏(دربیان عیب واقعی)

شبی با نهج البلاغه سعید بهشتی .بیان معنوی تلگرام

حكمت 166

(اخلاق اجتماعى)

پرهيز از تجاوز به حقوق ديگران‏(دربیان عیب واقعی)

وَ قَالَ علی علیه السلام

‏ لَا يُعَابُ الْمَرْءُ بِتَأْخِيرِ حَقِّهِ إِنَّمَا يُعَابُ مَنْ أَخَذَ مَا لَيْسَ لَه‏

 و درود خدا بر او، فرمود: مرد را سرزنش نكنند كه چرا حقّش را با تأخير مى‏گيرد، بلكه سرزنش در آنجاست كه آنچه حقّش نيست بگيرد

نکته ها

1-شخصى از امام عليه السّلام پرسيد: چرا حقّ خود «امامت» را دير طلب كردى؟ اين پاسخ را دادند.

2-تاخیر امام درمسئله امامت علاوه بر نص وافضلیت برصحابه با وجود مطالبه حضرت،مخالفانی بودند که نقشه ها کشیدندواین مردم را از این حق محروم نمودند.انراازمسیرش منحرف ساختند ومسلمین را گرفتار کردند

________________________________________

شريف الرضى، محمد بن حسين، نهج البلاغة (للصبحي صالح)، 1جلد، هجرت - قم، چاپ: اول، 1414 ق.ص500

________________________________________

شريف الرضى، محمد بن حسين - دشتى، محمد، نهج البلاغة / ترجمه دشتى، 1جلد، مشهور - ايران ؛ قم، چاپ: اول، 1379ش.ص667



منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب

حکمت 147 نهج البلاغه در موضوع ارزش علم وعالم وبرتری علم برثروت

این حکمت درچهار قسمت در گروه تلگرام بیان معنوی که لینک ان درانتهای مطلب امده بیان  شده است وبه همان صورت دراینجا اورده  شده است

1- اقسام مردم (مردم شناسى‏)

2- ارزش‏هاى والاى دانش‏

3- ارزش دانشمندان‏

4- اقسام دانش پژوهان‏

5- ويژگى‏هاى رهبران الهى‏

شبی با نهج البلاغه سعید بهشتی

حكمت 147 الف

(

منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب

اثرات یتیم نوازی

بحث اخلاقی استاد مکارم شیرازی حفظه الله

راهکار داشتن قلبی نرم و حاجت روایی در خدمت به یتیم

اثرات یتیم نوازی

رسول خدا (ص) در حدیثی می فرماید: أ تحبّ أن يلين‌ قلبك‌ و تدرك حاجتك؟ ارحم اليتيم و امسح رأسه و أطعمه من طعامك يلن قلبك و تدرك حاجتك.[1]

یعنی دوست داری قلب تو نرم شود و از حالت قساوت و سنگدلی بیرون بیایی و حاجت روا نیز بشوی؟ برای این کار به یتیم رحم کن و دست به سر او بکش و از همان غذایی که خودت می خوری به او بده که با این کار قلبت نرم می شود و به حاجتت می رسی.

قلب انسان دارای حالات مختلفی است یکی از حالات بسیار بد قلب انسان قساوت و سنگدلی و بی رحمی است و آن اینکه انسان در مقابل هیچ مسأله ی عاطفی عکس العملی نشان ندهد (همانند وهابی ها و داعش و امثال آنان). قرآن مجید نیز در مورد بعضی از بنی اسرائیل می گوید: ﴿ثُمَ‌ قَسَتْ‌ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَة ً وَ إِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهارُ وَ إِنَّ مِنْها لَما يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ وَ إِنَّ مِنْها لَما يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ﴾[2]

یعنی قلب آنها مانند سنگ و از آن هم سخت تر شد و حال آنکه سنگ ها از خودشان انعطافی نشان می دهند گاه سنگ می شکافد و چشمه های آب از آن جاری می شود و گاهی شکاف های باریکی پیدا می کنند و آبی از آنها تراوش می کند که آن آب لا اقل اطراف خود را آباد می کند بعضی از سنگ ها هم از خوف خدا از کوه به زیر می افتد. این نشان می دهد که جمادات نیز در عالم خود درک و شعوری خاص خود را دارند.

حالت قلب گاه نرمش است و آن اینکه در مقابل مناظر ناراحت کننده مانند یتیم و بیمار سخت و امثال آنها عکس العمل نشان می دهد و گاه به گریه می افتد و گاه تحریک می شود که کمک کند. این قلب محبوب خداست. قلب اول مایه ی کشتار و خونریزی و ویرانی و بدبختی است. قلب اول، قلب حیوانات درنده است نه قلب انسان.

برای اینکه قلب انسان نرم و لطیف و خدا پسندانه شود دستوراتی ارائه شده است که یکی از آنها در این روایت آمده و آن اینکه انسان نسبت به یتیم ترحم کند.

یتیم هم غذای روح می خواهد و هم غذای جسم. غذای جسم او این است که انسان از غذای خود به او بدهد و غذای روح او این است که انسان دست به سر او بکشد و به او محبت نشان دهد و جانشین محبت پدر و یا مادر او شود.

در اینجا نکته ی قابل توجهی وجود دارد و آن اینکه خدمت به یتیم دو جانبه است و فرد هم به یتیم خدمت می کند و هم به خودش. خدمت به خودش این است که قلبش قلب لطیف و نرم می شود و به حاجاتش می رسد. همه ی کارهای خیر نوعی خدمت به خود انسان است. اگر انسان به نیازمندی کمک کند قبل از آنکه او نتیجه بگیرد خودش نتیجه می گیرد و روحیه ی سخاوت که از فضائل انسانی است در او پرورش می یابد.

در آیه ی شریفه ی ﴿مَثَلُ الَّذينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ في‌ سَبيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ‌ سَبْعَ‌ سَنابِلَ في‌ كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ﴾[3] گفته ایم که کسانی که اموالشان را فی سبیل الله انفاق می کنند ابتدا خودشان را پرورش می دهند زیرا خداوند می فرماید: مثل خود کسانی که انفاق می کنند مانند مثل حبه است نه مثل اموالی که انفاق می کنند. البته انفاق آنها نیز آثار خاص و ویژه ی خودش را دارد.

از جنگ تحمیلی یتیمان بسیاری باقی مانده است که باید مراقب آنها بود و باید حاجات آنها را روا کرد. تکرار کار خیر روح انسان را پرورش می دهد. [4]

[1] نهج الفصاحة، ابوالقاسم پاینده، ج1، ص160، حدیث27.

[2] بقره/سوره2، آیه74.

[3] بقره/سوره2، آیه261.

 [4]درس خارج فقه آیت‌الله مکارم جلسه 81395/06/24

@majnon313



منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب

پرهيز از زراندوزى‏

شبی با نهج البلاغه سعید بهشتی وبیان معنوی تلگرام

حكمت 192

پرهيز از زراندوزى‏

(اخلاقى، اقتصادى)

وَ قَالَ علی علیه السلام

‏ يَا ابْنَ آدَمَ مَا كَسَبْتَ فَوْقَ قُوتِكَ فَأَنْتَ فِيهِ خَازِنٌ لِغَيْرِك‏

و درود خدا بر او، فرمود: اى فرزند آدم، آنچه را كه بيش از نياز خود فراهم كنى، براى ديگران اندوخته‏اى‏

نکته ها

1-هر چه بیشتر بهتر ،نکته ای که غالب مردم به ان معتقدند در حالی که بهره ما از اموالمان همان است که مصرف می کنیم وبقیه را ذخیره میکنیم برای بستگان وبا دنیای از حسرت از انها چشم پوشیده وبایک کفن بسیار کم ارزش واردسرای دیگر می شویم

2-با توجه به ایه 219 سوره بقره وبحث انفاق،مقصودمعصوم عدم تلاش درفعالیت اقتصادی ورشد ان نیست بلکه کار خیر وخدمت به خلق خدا وادای حق خدا در اموال است نه اینکه ذخیره برای دیگران قرار دهد وخود هیچ بهره معنوی از ان نبردوحسرتی درقیامت وروز حساب داشته باشد که اموال خود را درمیزان اعمال دیگیری ببیند درحالی که خود به واسطه انها دوزخی شده است ودیگری که برای انها هیچ زحمتی نکشیده است با نیکوکاری وارد بهشت می شود

________________________________________

شريف الرضى، محمد بن حسين، نهج البلاغة (للصبحي صالح)، 1جلد، هجرت - قم، چاپ: اول، 1414 ق.ص503

________________________________________

شريف الرضى، محمد بن حسين - دشتى، محمد، نهج البلاغة / ترجمه دشتى، 1جلد، مشهور - ايران ؛ قم، چاپ: اول، 1379ش.ص671

________________________________________

پیام امام شرح نهج البلاغه استاد مکارم شیرازی جلد13 صفحه 501،انتشارات امام علی بن ابی طالب علیهما السلام

________________________________________

ارشیو شبی با نهج البلاغه سعید بهشتی



منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب

معيار امامت؟(عذرواهی برای تصدی خلافت)

شبی با نهج البلاغه سعید بهشتی وبیان معنوی تلگرام

حكمت 190

(اعتقادى، معنوى)

معيار امامت؟(عذرواهی برای تصدی خلافت)

وَ قَالَ ع‏ [وَا عَجَبَا أَنْ تَكُونَ الْخِلَافَةُ بِالصَّحَابَةِ وَ لَا تَكُونَ‏] وَا عَجَبَاهْ أَ تَكُونُ الْخِلَافَةُ بِالصَّحَابَةِ وَ الْقَرَابَةِ

 [قال الرضي [رحمه الله تعالى‏] و روي له شعر [قريب من‏] في هذا المعنى [و هو]-

فإن كنت بالشورى ملكت أمورهم‏    فكيف بهذا و المشيرون غيب‏

و إن كنت بالقربى حججت خصيمهم‏    فغيرك أولى بالنبي و أقرب‏]

 و درود خدا بر او، فرمود: شگفتا! آيا معيار خلافت، صحابى پيامبر بودن است؟ امّا صحابى بودن و خويشاوندى ملاك نيست؟

(از امام شعرى در همين مسئله نقل شد كه به ابا بكر فرمود) اگر ادّعا مى‏كنى با شوراى مسلمين به خلافت رسيدى، چه شورايى بود كه رأى دهندگان حضور نداشتند؟ و اگر خويشاوندى را حجّت مى‏آورى، ديگران از تو به پيامبر نزديك‏تر و سزاوارترند

نکته ها

(1)  ابا بكر قبل از به دست گرفتن حكومت، خويشاوندى خود با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را مطرح مى‏كرد، و پس از حاكم شدن، به بيعت مردم اشاره مى‏كرد كه امام به هر دو ادّعاى او پاسخ داد.

 (2)البته می دانیم بحص قرابت ومصاحبت با نبی اکرم صلی الله علیه واله برای خلافت کافی نیست وملاک شایستگی است اما حضرت برایبا سخن طرف مقابل دلیل می اورد بربطلان سخنان انها

(3)در دوبیت شعرسید رضی بیت اول اشاره به داستان سقیفه وخلافت ابوبکرکه اکثر قاطع صحابه غایب بودند وبا نقشه قبلی ترسیم  شده ودر بیت دوم هم استدلال عمر دربرابر طایفه انصار که قرابت را معیار قرار داد(ابوبکر)

________________________________________

شريف الرضى، محمد بن حسين، نهج البلاغة (للصبحي صالح)، 1جلد، هجرت - قم، چاپ: اول، 1414 ق.ص503

________________________________________

شريف الرضى، محمد بن حسين - دشتى، محمد، نهج البلاغة / ترجمه دشتى، 1جلد، مشهور - ايران ؛ قم، چاپ: اول، 1379ش.ص669

________________________________________

پیام امام شرح نهج البلاغه استاد مکارم شیرازی جلد13 صفحه 485،انتشارات امام علی بن ابی طالب علیهما السلام

________________________________________

 ارشیو شبی با نهج البلاغه سعید بهشتی



منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب
تمامی حقوق این وب سایت برای گروه آواساز محفوظ است